Afscheid
Zondag 15 oktober
Ook nu weer een zonnige dag die we bij het zwembad doorbrengen.
Voor het avondeten zijn we door Alex uitgenodigd om op zijn compound te komen eten. Om 16.00 uur komt hij ons ophalen. We gaan eerst in Serrekunda rijst, olie en tomatenpuree kopen wat we meenemen. Op de compound ontmoeten we zijn oma. Zij komt bijna niet meer buiten, alleen als het voor Gambiaanse begrippen koel is. De rest van de tijd zit ze naast een ventilator die verkoeling brengt zolang er stroom is. De kinderen willen graag op de foto. Omdat we dinsdag niet naar een school zijn geweest, heb ik nog schriften en pennen die ik hier uitdeel. Elk kind komt rustig een pen en schrift halen en bedankt hiervoor. Dit hebben we nog niet eerder meegemaakt. Een tante die een winkeltje heeft waar B. & P. en R. & D. gister zijn geweest komt nog langs met sieraden die ze wil verkopen. Ik pas hiervoor. Vanavond is er geen stroom en worden er kaarsen op tafel gezet. Dit is dan ook letterlijk: kaarsvet op de tafel laten vallen en daar de kaars op zetten. Er komt een grote schaal met rijst, vis en groente. We krijgen er een bord en lepel bij (de Gambianen eten vaak met hun handen uit de schaal). Het eten smaakt heerlijk. Na de maaltijd gaan we weer naar het hotel. Het was een gezellige avond.
Maandag 16 oktober
De laatste en weer zonnige dag. Bij navraag blijkt dat we om 12.00 uur de kamer uitmoeten. Dat is balen want we worden pas om 20.30 uur opgehaald. Hier hadden we ook niet op gerekend en we gaan dus eerst allemaal inpakken en de spullen bij de receptie neerzetten. Aangezien er vandaag 2 vluchten naar Amsterdam zijn is het er behoorlijk vol. De rest van de dag liggen we bij het zwembad. Om 17.00 uur komt Alex nog wat kleding brengen die B. & P. hadden laten maken. We lopen allemaal mee om afscheid te nemen. We hadden ons voorgenomen om nu niet meer te zwemmen omdat onze zwemkleding nu droog is. Aangezien we alweer zo zweten gaan we toch nog tot 18.00 uur zwemmen. Dan moeten we er echt uit en ons omkleden. Het is een chaos in de lobby. Allemaal mensen die zich willen omkleden en in de koffers moeten zijn. We konden ook wel in een kamer douchen en omkleden, maar dan moest je op elkaar wachten. Nu in de wc omgekleed. Meteen daarna weer drijfnat van het zweet. We willen graag nog een keer bij African Queen de schotels nemen, maar moeten eerst pinnen. Helaas doet de pinautomaat het niet. We proberen in de bank geld te krijgen, maar krijgen geen medewerking. Blijkbaar vond die man dat het niet zijn probleem was, gaf kort aan dat we het later nog maar eens moesten proberen en ging verder met zijn bezigheden. Dus stonden we buiten zonder geld. We hebben toen al ons geld geteld en besloten dat we niet bij African Queen konden eten, hoe jammer het ook was. We aten bij Ali Baba, waar we per persoon voor ongeveer 200 dalasi (zo'n €5,00) konden eten en drinken. We hebben ook pizza besteld, maar de pizzabakker is nog aan het bidden en komt over een kwartiertje terug. Ok, dan wachten we wel.Terwijl we daar aten zagen we dat de pinautomaat het weer deed, dus wij meteen weer pinnen. We hadden ons eten al besteld, anders waren we alsnog naar African Queen gegaan. Daarna terug naar het hotel om al onze spullen bij elkaar te zoeken. Het leek wel een volksverhuizing. Eenmaal op het vliegveld bleek dat de djembee werd meegewogen. Ik had gehoord dat de djembee zonder problemen mee kon en had er niet aan gedacht dat hij gewogen moest worden. Ik moest 1000 dalasi of €25,00 betalen, maar had beide niet meer. Er kon niet gepind worden. Dat was balen. De reisleider was erg kortaf en hielp me niet verder. B. & P. konden mij geen geld lenen, maar gelukkig P. & R. wel. De medewerkster vertelde tegen B. & P. dat ze goede plaatsen had voor lange mensen. Dat wilde ik natuurlijk ook wel en dat lukte. Nadat ik door de douane was en had uitgelegd hoe heerlijk het leven van een single vrouw toch kan zijn (dat vinden ze maar raar) konden we wachten op het vliegtuig. Deze had een half uurtje vertraging. Eenmaal in het vliegtuig bleek dat we helemaal geen goede plaatsen hadden. Voor ons zat een schot, waardoor we minder beenruimte hadden. Met stoelen voor je kan je daar je benen nog onder kwijt. Dit was balen. Om 23.45 uur kregen we eerst nog een warme maaltijd, terwijl we eigenlijk heel moe waren. Het geritsel van de wagentjes hield ons wakker, dus konden we ook wel eten. Gelukkig maar, want 's ochtends kreeg ik alleen maar 1 broodje kaas/salami. Toch nog een paar uurtjes geslapen.
Op schiphol eerst geld gepind om P. & R. terug te betalen. Nadat we onze bagage hadden afscheid van elkaar genomen. Het was een gezellig clubje zo. Mijn moeder stond me op te wachten en had eten en drinken in de auto. Het was behoorlijk fris, maar dat vond ik niet erg.
Het was een leuke vakantie. Veel gezien, erg gezellig, maar voor het goede te warm en te vochtig. Ik denk niet dat ik snel weer naar Gambia zal gaan. Ik heb het idee dat ik het land nu wel heb gezien en ga volgend jaar een ander land bezoeken. Benieuwd wat dat wordt? Hier kan je een kijkje nemen.