.png)
Toeristisch uitstapje
Maandag 9 oktober
Vandaag eventjes rustig aan na een drukke dag. Ik wil nog wel naar Serrekunda om schriftjes en potloden te kopen omdat we morgen misschien naar een schooltje gaan. Ik stop wat geld in mijn broekzak zodat ik geen tas hoef mee te slepen. Dit keer een erg krappe plek in het busje. De oorspronkelijke banken zijn eruit en er staan nu lagere banken in, met het gevolg dat ik mijn benen moeilijk kwijt kan. Als ik eindelijk mijn schriften en potloden voor een redelijke prijs heb kunnen kopen (ze begonnen met een prijs wat ik in nederland nog geen eens wil betalen) loop ik nog even over de markt. Hier weet Lamin mij weer te vinden. Ik begroet hem, maar geef ook aan dat ik graag alleen wil lopen en weet hem uiteindelijk kwijt te raken. Bij hetzelfde winkeltje als de vorige keer koop ik weer limonadepoeder en ja hoor, daar is Lamin weer. Nu negeer ik hem. Ik heb het beleefd geprobeerd maar dat werkt blijkbaar niet, dus dan maar op deze manier. Dat werkt wel. Het is veel te warm en ik ga weer naar de taxi, te warm om hier nog rond te lopen hoe geweldig ik de markt ook vind. Op de terugweg wordt de taxi aangehouden door de politie. Er is paspoort/id-kaart controle. Ik heb mijn paspoort in de kluis in het hotel liggen en ook de kopie niet mee (nooit aan gedacht dat dat moet). Ik heb nog maar 90 dalasi (nog geen €3,00) op zak, dus omkopen zal ook niet lukken. Omdat ik met de bushtaxi rijd denken ze dat ik in Gambia woon, aangezien toeristen niet zo vaak met de bushtaxi meegaan. Het zijn spannende minuten waarin ik de ene na de andere vraag moet beantwoorden. Vragen over de vakantie (hotel, hoe lang blijf je, wanneer ben je gekomen, met wie ben je gekomen) maar ook over de thuissituatie (waar woon je, wat voor werk doe je etc). Er werden een aantal mensen uit de taxi gehaald, maar uiteindelijk konden we doorrijden. Deze vakantie geen bushtaxi meer, ik heb het helemaal gehad. Terug in Nederland lees ik op internet dat ik nog mazzel heb gehad. Er zijn ook enkele nederlanders (die geen paspoort meehadden) uit de bush-taxi's gehaald. De rest van de dag lekker bij en in het zwembad. Het is voor P. & L. hun laatste dagje, ze vliegen vanavond terug naar Amsterdam. Voor we gaan eten nemen we afscheid van hun.
Dinsdag 10 oktober
Weer een zonnige en warme dag. Ik begin nu toch wel wat last van mijn darmen te krijgen. Waarschijnlijk toch de warmte. Er zijn er meer die na een week last krijgen. Met ORS en Okugest van VSM is alles onder controle te houden. Met B. & P. en P. & R. gaan we met Alex op stap voor een kort toeristisch uitstapje. Als eerst naar de woodfactory in Brikama. Hier koop ik mooie boekensteunen, houten katjes en een beeld van een Afrikaanse vrouw. Elke keer als ik iets gekocht heb krijg ik te horen van de verkopers dat ik vast niet voor het eerst in Gambia ben, want ik weet hoe ik moet onderhandelen en wat de prijzen ongeveer zijn. Hier kan ik wel om lachen. Vlakbij komen we de ezel-parkeerplaats tegen.
.jpg)
Vervolgens door naar de batikfabriek in Bakau. Hier een mooie omslagdoek gekocht. Hierna een lunch in ik dacht Serrekunda. Alex weet een net restaurantje waar we wat eten. We bestellen omelet and chips (behalve B., hij wil fish and chips). R. vraagt of ze brood bij de omelet kan krijgen. Als het eten bezorgd wordt lig ik helemaal in een deuk van het lachen. R. krijgt een broodje met daarop de omelet én de patat. Geweldig. Voor nog geen 80 dalasi (ongeveer €2,00) per persoon hebben we 2 drankjes op en gegeten. Het is geen geld.
.jpg)
Onderweg naar de djembeefactory nog even langs een postkantoortje voor postzegels (sta ik netjes in de rij, blijkt dat dus niet te werken) en langs een winkel voor een fotokaart voor P.. Deze kaarten zijn ongeveer even duur als in nederland. P. en R. kopen een djembee bij dezelfde man als waar ik hem heb gekocht. Aangezien ik herkend wordt is er geen eens een hoge vraagprijs want dat gaat ze toch niet lukken. Het blijkt zelfs dat hun minder hoeven te betalen. Hier gaan we om “strijden”: R. en ik. Het is een grap waar de jongens erg om moeten lachen. Uiteindelijk beslissen ze dat R. de helft van de korting maar aan mij moet betalen en als ik de volgende keer kom krijg in een kleine djembee van ze. Jaja, lachend rijden we op weg naar het zwembad van het hotel om daar de rest van de dag door te brengen. De komende 2 dagen wacht ons namelijk een inspannende excursie.